(Traducción al bascuence guipuzcoano
del Idilio XVIII de Teocrito).
Bein batian, erle aidur pilla batek aur
Amorea ziztatu zuen, ostutzen ari zala
erletxetik abaraska bat, eta eskuko
biatz punta guziak zulatuta utzi zizkan.
Eta Amorea, miña sentitu zuen bezela,
aizemanaz bere biatz puntai, saltoka asi
zan, lurra oñeztatzen zuela, eta, erliagatik
gaizki esanaz, Ama Benus-i, bere
oñazea agertu zion modu onetan:
-Nola, Ama, erliak, orren arbiska txikia
izanik, onelako miñ aundia eman
lezake?
Eta Benus-ek, parrez-parrez, erantzun
zion: ¿Zú ere, erliaren gisa, txikia zerá,
eta alabaindanere, ez dituzu zauri galantak
egiten?
1882
|
