|
Aterako gera!
ZAZPIGARREN IRUDIA
Anthon. Joxe Pipax eta Pello Atraka
Atraka. -Juan al da?
Pipax.- (Pipa pixtubaz.) E; Joxe nak, legorrez.
Atraka.- Legorrez itsasoz bañon abeto izango dituk., bai. zuben treñeroko jendiak.
Pipax.- Gure treñeruan bezelako jende lirañik ez dek kosta ontan guztiyan, eta panparroikeri gutxi atera biar dezute, ba-ezpatxo, arrantzale zarpatsu (b) oiek!
Atraka.- Ixilik ago, zuben artekua izatia lotsatu biar dik eta.
Pipax.- I egongo aiz ixilik, i!
Atraka.- Nai badet.
Anthon.- Asi al zerate?
Pipax.- Askoik ez amar urti abetan.
Anthon.- Bazekiat zer esaten detan.
Atraka.- Onek ez daki, ordia, zer esaten duben. Asto!! Babo!! Lukainka!!!
Pipax.- Ala banitz, jango nindukek.
Atraka.- Ez aiz, ordia, jateko ona.
Anthon.- Ez dek bada txarra erateko.
Atraka.- Ortarako bai, eta tabeman zalaparta dariyola, bere gezurrezko aziyuak kontatubaz, jendia engañatzeko. Itsasuan, itsasuan ezagutzen dek zein dan gizona!
Pipax.- Gauza ona izateko arrunka geiegi dabillek! Exkoteko kalan abillenian, eta mendabal zakarra ateratzen dubenian, ez dek orrenbeste agertzen buruba.
Atraka.- I bañon geiago.
Pipax.- Ederki eman ere.
Atraka.- Mutill, pipa besterik ez zaik ikusten!
Pipax.- Lenguan ere zer ordutan ziñaten Shuesteko kalan?
Atraka.- Guk ordubata t’erdiyan belatu genikan, eta bire erdiraño etorri gindukan oker-oker auuu!, eta bat-batian kalma! Txapela bete aize naikua etxera etortzeko, eta aguantian etorri biar ler egiten!
Pipax.- Gu, berriz, zubek bañon nekezago ateriagatik, laja zubek atzian; eta erriya bixtatu zenuteneako, bi puntetan gindukan!
Atraka.- Ala dek, bai! Nik alare zuben txalupa arrantzako baforia zala uste nikan, ire pipak botatzen zuben kiekiñ. Orlako kaldera izan ezkero, irabazi biar estropara!
Pipax.- Eta beste kalan?
Atraka.- Zeñetan?
Pipax.- Baztar kantinan.
Anthon.- Kantinan ez, baño sagardoteriyan alkar topatzen dute abek.
Atraka.- Mutill, ez zakala ori aitatu. baztar guztiyak zorrez betiak dakazkik eta.
Pipax.- Ire andriak aña ogi ez diagu bada zor, zubek beziñ lotsagabiak ez geralako.
Atraka.- Ogiya? Ire amak obe zikan ire tokiyan sei librako ogi aundi bat egin bazuben!
Pipax.- Ara bada emen gizon galanta. Kabituko ote da au iñun? Etxe-errenta pagatzeko bañon ortarako obia aiz.
Atraka.- Berriketa gutxi gero emen, e? Bestela emango diat begiondoko bat...
Pipax.- Gauza izan biar!
Anthon.- Ez gero emen okasiyorik jarri.
Atraka.- Ago ixilik, kintua!
Pipax.- I egongo aiz bobiskum!
Atraka.- Katillu, ez besteren katillu!
Pipax.- Astua!
Atraka.- Babua!
Pipax.- I bezelakua!
Atraka.- Emango diat! (Eskuba altxatuta.)
Pipax.- Artuko dek! (Baita’re pixka bat egongo dira alkarri begira, eta bat-batian aixkiretzen dira.)
Atraka.- Guazen eratera baso bana. (Juaten dira barriken ondoren eta eskatzen dute.)
Anthon.- Beti bezelako errematia aben erromeriyak: itsasuan asi eta sagardoteriyan bukatu.
Atraka.- Anthon, txukun-txukun utziko ukan patina?
Anthon.- Bai zera. Lenbiziko bizitzako atsua asi dek berriketa daiola, eta ez diat ezer egiñ.
Katuba eta beste zikiñak bertan gelditu dituk. Goxua ziok iñor etortzen bada!
|
