|
Antonio Amundarain. Lore bat loitan
9garren saioa
Karmen bakarrik, gero Axentxi
.
Karmen.- (Pixka bat egon eta altxatuko da) Bakarrik nago. Zer egin nezake? ihes? Nora? Nondik?... Ai ene, ai ene! Neure buruak nazkatzen nau... eta hemen (bihotzean) hutsune ikaragarri bat daukat; ezer gabe nago eta ezer ez naiz. Lainopean dago aspaldian zerua; bihotza nuen tokian sakon handi, leize ilun bat daukat; munduak baztertu nau... zer naiz?... izanaren errainu bat:.. haizeak daraman hosto iharra... Infernurako su-gaia!!... Ene! Izua datorkit...
Axentxi.- (Albotik). Ez ikaratu. (Laztanduaz). Ez zaude bakarrik, nire kutun hori, ezta ere zuk uste duzun bezain baztertua, nik askatuko zaitut... Ate horretatik dago baratzea, eta baratzetik ihes bidea... (tiraka). Goazen.
Karmen.- Nora ordea? Zertara? Nekatua nago... asea nago... niretzat ez dago lurrean zorion beterik.. Heriotza nahi dut...
Axentxi.- Karmen! Hemezortzi urte oraindik ez dituzu, eta heriotza? Txoratu zara ala?... Komentu ilun honetan lotuta usteldu nahi duzu? (tiraka). Goazen, goazen, Karmen, goazen, agudo hemen ditugu-eta...
Karmen.- Ai!... Eta nire ama!
Axentxi.- Ni beste amarik ez duzu zuk, (tiraka). Goazen...
Karmen.- Ai, hilko banintz!... Banoa... (Joango dira albotik, eta ondotik agertuko dira Simona eta Ama Frantziska).
|
