|
Antonio Arzak
Ama Maria!
Umill ezkeińtzen dizut
nere loria
Ama guztien Ama, gure maitia!
Amorioz betia, mantxik gabia!
Zugana gatoz, grazien iturria!
Ikusi zazu zurea dala Euskal-Erria!
Zurea, bai!, guk degun biotz guztia,
zurea lorearen usai eztia,
zurea txoriaren kabi txikia,
zurea gure aurren erregu txia!
Ta Zu zeiń zera?... Gaitz da nik esatia!
Urikaldu gaixoen izar argia,
oen alargunaren laguntzallia,
beren alabatxoen gordetzallia,
zenbait negar tristeren txukatzallia,
eriotzeko orduan txit pozgarria!
O zenbat dezun maite pekataria!
Zerura daramazu! Nola ordia?
Esanaz: “Atoz! Atoz, nere semia!”
O Amatxo, Amatxo! Ama maitia!
Zugandik etorri zan Jesus guria!
ezagun da nor zeran: Abe, Maria!
|
1882-ko Maiatzean.
Euskal-Erria, 1882.
|