Zu, zeiñ da gizon ori
orren arlotea?
Txoro gaixo bat, utsa,
bertso egillea!
Ez dakiena zer dan
aberastutzea,
eta mundu onetan
ondo bizitzea,
txoriak bezela du
ixilltzen gosea.
O zu, gizon aberats,
jakintsun emea!
Ezpadezu mudatzen
munduko legea,
t’egiñ biotzik gabe
aurra jaiotzea,
gertatuko da gero
aur ark maitatzea,
tortolloa bezela
urrungaz illtzea.
Zu, zeiñ da gizon ori
