Ezpatak eskuan; aurrez aurre biak,
elkarren zimeei utzirik biziak.
Gaur behar dut nire ondra bengatu!
Hori da Italikan zaidana ezkutatu;
Clodia atzo, Fulvia gaur! nola ez keatu?
Bai: gora bihotzetik
odola kiskaltzen
burura datorkit
begiak estaltzen,
harena eskaturik;
betor, bada, nigana,
ta niregandik
nork libratuko du? zeinek?
