 |
|
|
|
|
VI. IRUDIA
EUJENIO ETA KRISTOBAL
Kristobal
(Lehen bezala ate ondotik eta aurreko etxera begira.) Egun on!
Eujenio
Hemen duk berriz.
Kristobal
Egun on, Eujenio. (Etorriko da mahai aurrera, eta eseriko da Eujenioren aurrez aurre dagoen aulkian. Honek ikusiko du eskutitza eta hartuko du ezkutatzeko asmoan baina ez indianoak igarri gabe.)
Eujenio
Bai berorri ere!... ai eta eskutitza... ikusi dik!... galdua nauk!
Kristobal
Zer duzu hori?
Eujenio
Hau?... zera... zera... kontua... zapata hauen jabearentzat... barrenean bidaltzeko... (Bildu eta sartuko du Rositaren zapata baten barrenean.)
Kristobal
Diru eske beti?
Eujenio
Jan behar badugu.
Kristobal
Agindutakoa ekartzera nator. (Dirua patrikatik atereaz.) Eraman duzu?
Eujenio
Bai, jauna.
Kristobal
Eta nork hartu dizu?
Eujenio
Nork?... (baleki!).
Kristobal
Ez zenion neskameari emango, e?
Eujenio
Ez jauna... Roxitari berari eman diot.
Kristobal
Eta zer esan dizu?
Eujenio
Hitzik ere ez.
Kristobal
Esan al diozu eguerdian joango zarela erantzupenaren bila?
Eujenio
(Aurrera gezurrekin)... bai jauna.
Kristobal
Joan behar duzu, eta hori ondo ateratzen bazait, ez naiz zuzaz ahaztuko... Tori orain hau.
Eujenio
(Bost pezetakoa!) Eskerrik asko.
Kristobal
Zoru-erdi hauen alde, eta gehiago, dena zuretzat.
|
| |
 |
 |
|
|
|
 |
