|
Abelino Barriola. Lagun txar bat
V
Bitor, Mikela eta Karlota
MIKELA ( Atetik hizketan ). Bai, hiruretako tranbian Martutenera. Musua belztu gabe zoaz sonbrailu lastozkoarekin... aja ja!...
BITOR ( Zakar ) Mikela, zer duzue?
MIKELA ( Oso lehor ). Hutsa... Hator aurrera ( Karlotari ).
BITOR Norekin huen?
MIKELA Zera... inorekin ez... ( Karlotak atetik sartu nahi ez ) berehala irtengo gaitun, hator.
BITOR Nora hoa?
MIKELA Horra ( Ezkerretako gela erakutsiaz ).
BITOR Ez al hion amari lagundu behar?
MIKELA Zertan? Ekarri duzuena jasotzen? A zer bisigu pila zenuten!
BITOR ( Bi ukabilak estutuaz ). Mikela!
MIKELA Trumoia! horregatik etorriko zineten horren goiz, erdi arribadan... goazeman gu ere... ihesi.
( Sartuko dira biak ezkerretako atetik )
BITOR Mikela, hator hona, hator hona. Barre! niri barre!...
Jo! zapaldu! Puskatuko haut eskuetan...!
( Ate ondoan geldituaz erdi negarrez )
Ez... ez... ez dakit... ez nuen honela hasi behar. Aita, aita, arrazoi zenuen. Mikela okertu da, eta zerbait egiteko premian aurkitzen naiz... baina ni ez... ez naiz gauza... ez... ez...
( Joango da eskuinetatik. Une batean iruditegia hutsik ).
|