 |
|
|
|
|
Jose Vizente Echagaray
Donostiarrak 1845-Eko
Iñauteriyetan
1
Beti Donostiako
damatxo, galayak,
gizon eta andreak,
dibertitu nayak:
soñuak eta kantak
dira onen gayak,
ala erakusten du
gure gaurko deyak.
|
2
Adiskide arrotzak
ditugu lagunak,
ageri dan bezela,
aditzalle onak:
gugana etorriak,
galai ta gizonak,
zuentzat on eskerrez
beteak diranak.
|
3
Alde bat utzirikan
samiñ naigabeak,
elgarganatzen dira
zar eta gazteak:
udan eta neguan
arturik nekeak,
soñu eta kantakin
naikeraz beteak.
|
4
Gure biotzak daude
pozak zabaldurik,
atsegiñ emateko
eskerrez beterik:
borondate gureak
ez dauka oberik,
neke gai aiñ artuaz
ez degu damurik.
|
5
Aurten Otsagillaren
seigarren gabean
elkarganatu gera
Donosti maitean;
soñu eta kantakiñ
umore onean,
atsegiñ ona nairik
alegiñ gurean.
|
6
Erritar maite eta
arrotz errikoak,
ona gure aitormen
txit egiazkoak:
oroipen biotzeko
Donostiakoak,
len, oraiñ eta beti
obe bagekoak.
|
IKUSI:
“Euskal-Erria”, 44, 1901, 96 orri-alde.
(Bertso auetaz ez du Manterola-k ezer esaten. Etzituan ezagutuko, beraz.)
|
| |
 |
 |
|
|
|
 |
