|
Frantzisko Lopez Alen
Ama Baten Otsa Seaskaren Ondoan
Nere Semeari (1)
I
Zer darabiltzu nere maitia?
Nork du maitetxo esnatu?
Ametsetatik ain ondo zeunden
Nork ote zaitu ernetu?
Norentzat dira far-irri oiek?
Nori bigaltzen dizkatzu?
Zu esnatutzen zeran guziyan
Ama jartzen da kontentu.
|
Zeñenak dira muxu gorriyak
Maindiriaren orrian
Diruritenak lorak daudenak
Sarjiñen osto tartian?
Nork zabaldutzen ditu algarak
Orren alaitxo etxian?
Nork jarri zaitu usai gozozko
Seaska txuri-txurian?
|
Aitatxo aurki datorrenean
Lanetik zure ondora,
O! zer pozakin laztan-musuka
Zaitun artuko besora!
Ta bitartean gure Joxetxok
Titia artuta gerora,
Lo egingo du, amak etxeko
Lanak egiñik gustora.
|
A! nik ikusten zaitutanian
Lotan zaudela geldirik
Ille kixkurrak darizutela
Kopetetikan jetxirik,
Orduban nere barrenak ez du
Pentsatzen beste gauzarik
Jaunak zuretzat etorkizunan
Zer ote daukan gorderik!
|
Ez...! etzazula negarrik egin
Amatxo dago ondoan
Eta negarrak amatxori gaitz
Egiten dio kolkoan,
Ez, ez maitia, atoz nigana,
Artuko zaitut besoan
Ikus itzazun mutill txikiak
Jolasten gure auzoan.
|
II
Illunabarra badator
Gauza guztiak estaltzen,
Eguzkia zitubenak
Aiñ ederki apaintzen
|
Nere ondoko leiotik
Aditzen det, zer gozo!
Aurrari nola ari dan
Ama kantari erazo:
|
«Nere maitia lo ta lo
Egingo degu gozoro.,....
Zuk orain eta nik gero
Biyak egingo degu lo!... o!... o!.,.»
|
(1) Josetxok sei illabete zituenian berari donkitutako moldaera.
|