|
Martzelino Soroa: Ezer ez, eta festa – Toribio Alzagaren bertsioa 1922
|
VIII Martzelo eta Batixta
|
Batixta: (Ateetan azalduaz) Ohitu bezala, Xoluerdi orain ere lantokitik alde egina. Baso erdiren bat hustera. Han utzi ditut krabak, txoko batean gorde-gorde eginda. (Sartuaz) Oi! Zer egin ote du Martzelo jaunak? Galdu egin ote da? (Begiratzen du alde guzietara. Azkenean ikusten du) Zer dabil hor? zilarrezko zerbait bilatzen ote duen?
Martzelo: Ez; zerbait jaki gordeta ote zeneukan begiratzen nuen. Badakizue zuek txokoetan gordetzen.
Batixta: Hemen ez; Xoluerdiren lantokian gordetzen ditugu orain.
Martzelo: A! Banekien nik zerbait!
Batixta: (Orain Mokoren usoa... Badakit Xoluerdik ganbaran gordea edukiko duela. Bere arrebari eskatuko diot. Jaxinta Mokoren alaba izan dela, eta anaiak emateko agindu duela. -Emateko horretan xamurra izanda...- Baina, hala esango diot).
Martzelo: Ai, Batixta, Batixta, zer lasai bizi zaren!
Batixta: Ez daki ondo zer buruhausteak darabiltzadan orain bertan ere. (Ematen badit usoa, ezin eramango dut ordea Xoluerdiren lantokira. Nora, bada?).
Martzelo: Zure osasuna izanez gero, buruhauste horiek erraz eraman litezkeenak dira.
Batixta: Berorrek eramanari besterik ez dio begiratzen, Niri, ekartzeak lanak ematen dizkit, ekartzeak. (Hona ekarriko dut; ez du honek ezer ere igarriko eta).
Martzelo: Dela eraman, dela ekarri, zure azkartasunarekin erraz egingo duzu.
Batixta: Hala uste al du?
Martzelo: Bai, bada.
Batixta: Saiatuko naiz bada. Beste pixka bat itxoingo du, e?
Martzelo: Berriz?
Batixta: Bai, berehala hemen naiz. (Joaten da)
|
