|
Martzelino Soroa. Hauek istiluak
Bosgarren Irudia
V
Manuel eta Juan
Juan.- Har bitza.
Manuel.- Adio, Juanito.
Juan.- Ondo ibili, jauna.
Manuel.- A! Dirurik ba al duk?
Juan.- Bai, jauna; bost pezetako bat.
Manuel.- Besterik ez? Pagatu al dizkiat joan diren hilabeteak?
Juan.- Azkeneko biak ez dira niretzat hilabeteak izan, hila-hustuak izan dira.
Manuel.- Horrenbeste zor diat?
Juan.- Beti paper horiekin dabil, eta ahaztu egingo zen.
Manuel.- Sentitzen diat, bada.
Juan.- Nik ere bai.
Manuel.- Baina oraintxe diru eskasian nagok…
Juan.- Ez beza, bada, kasurik egin.
Manuel.- Egun batetik bestera zain nagok…
Juan.- Orduan pagatuko dit.
Manuel.- Esango zioat orain etxe nagusiari emateko behar duan guztia. Ni kanpoan naizen bitartean ez diat nahi ezertaz eskasian egotea.
Juan.- Eskerrik asko, jauna.
Manuel.- Eta kontu kofreari.
Juan.- Bai, jauna, bai; ez bururik galdu horrekin.
Manuel.- Hurren arte.
Juan.- Ondo ibili, jauna! Ondo ibili! A zenbat aspertuko naizen bakartasun honetan!
|
