euskaraz.net
Bertsoak

ESTAS AQUÍ: Sarrera »  Educación »  Prensa escolar: Auzoka »  Auzoka 64 2003/11 »  Bertsoak



* * * *

Eskerrak emanaz



Lengo illean iritxia naiz
lenengo aldiz Zeraiña,
nork esan neri erri hau zala
ain paketsu ta apaiña?
Bertan bizi da nire lagun bat
bertso-jartzalle apaiña,
neretzat batzuk moldatu ditu
ez nitun merezi baiña.
Zure bertsoak etorri dira
lengo Zeruko Argia-n,
bolatokiko berri emanaz
oso euskera garbian.
Gogoan daukat zer esan zendun,
Joxe, zure itzaldian:
jolas oberik etzala iñun
ogeigarren gizaldian.


Naiz pena eman au esateak
ezin ixilik gelditu,
gaurko gazteak geienak behintza
futbolak txoratzen ditu.
Zelai aundiak danak gañezka,
jenderik ezin kabitu,
urrezko mina txarra eztute
agintariak aurkitu.
Futbolera juan, antxe bullaka
lepoko zain danak eten,
berak eztira konturatuko
zein gaizki ematen duten.
Galdutakoan oien ondoan
ezta atsegin egoten,
erradiotik entzuten ditut
Jesukristonak esaten.


Zorionean danak eztira
lengoak bezelakuak,
laguntzalleak ere baditu
gure erriko jokuak.
Bolatokia aparta egin,
berak pagatu gastuak,
kostako ziran ango txapela
ta kopa zillarrezkuak.
Laborde jaunak bolaren alde
egiñak dituan gauzak,
bertso batzutan danak esaten
eztira oso errezak.
Aurrera ere orren barruan
indarrik badu arnasak,
laguntza ona izango dute
Euskalerriko jolasak.




Zeraiñen ondo ikusi gendun
biotzez maite duana,
bera izan zan hainbeste sari
bertan ipiñi zuana.
Egia esan, etzait damutu
neroni orrutz juana,
daukadan kopik ederrena da
ortik ekarri nuana.
Zertan esaten didazu, Joxe,
neri maixu ta errege?
Eztan gauzarik etzait gustatzen
aitatzerikan beñere.
Eta aurrera etzaidazula
bialdu oinbeste lore,
zoritxarrean, ni gabe emen
naikoak daude len ere.


Azken aldeko bertso batean,
Joxe, esaten dezunez,
gure Jainkoak ipiñi nindun
ni gañezka zorionez.
Jaunari asko zor diot eta,
gabaz ezpada egunez,
bost bat minutu pasatzen ditut
berari esker emanez.
Uste gabean dijoaz emen
orduak eta egunak,
ta laster utzi bearrean naiz
mundu ontako jardunak.
Baña oraindik sasoi onean
zaudete, nire lagunak,
al badezute ez utzi galtzen
gure jolas euskaldunak.

Manuel Matxain