Zuretzat

O! Ene lur maitea Zu zaude bizitzaz betea. Zuk maitasun gozoa ematen diguzu. Eta guk zuri osasuna kentzen dizugu. ZERGATIK ote da bizitza lurrean? ZERGATIK bizi gara denak? Zu gure ama bezalakoa. Zu gure ama lurra. Zu zara gure babesa, zaintzen gaituzuna. Guk, ordea, etxeak egiten ditugu basoetan. Goizean esnatzen naizenean, pentsatzen dut... ZERGATIK gudak? ZERGATIK guk? Gure basoak hiltzen Gure basoak hiltzen Gure basoak zureak dira. Guk kentzen dizkizugu, ordea. Bakarrik sentitzen bazara, deitu eta zainduko zaitut. Bakarrik sentitzen banaiz, zurekin egon nahi dut. Munduan ez gara ezer. Mundua ez da ezer. Erlojuetan denbora pasa ahala, zure osasuna okertzen doala konturatzen naiz nire ohean eseri eta olerki hau idazten dudan bitartean. Behatzekin egin nahiko nuke TXAS! TXAS! zure basoek, ibaiek, mendiek, itsasoek jaioberriak balira bezala bizitza berri luze bat dezaten has. Baina nik bakarrik ezin dut hori lortu. Nahi dudan arren, ezin dut hori lortu. Barkatu, barkatu denon izenean, guztien izenean, barkatu, gure lur maitea, min egin dizutenen izenean. Hala ere, espero dut... ttipi-ttapa! ttipi-ttapa! igotzea zure irribarre zoriontsura daraman aldapa Baina hau da nire arazoa... Noiz ikusiko ote dudan Zure irribarre gozoa Maritxu Eizagirre

Testuen Sailkapenerako Kodeak:
Testu Erraza / Testu Normala / Testu Zailagoa / Testu Zailena